Yapmacık

Eskilerde, yani şöyle 50 – 60 yıl önce arkadaşlık denilen kavram insanlara ne anlam ifade ediyordu diye düşünmeye başladım. Şimdiki gibi genellikle içi boş ya da kof tabiriyle tanımlanan bir şey olmasa gerek. Sıkıldım çevremde gördüğüm, duyduğum sahte sevgi gösterilerinden, yapmacık tavırlardan, dost/kanka/birader/kardeş muhabbetlerinden. Bu kavramların temsil ettiği insan sayısının ellerimizin parmak sayısını geçmemesi gerekiyorken, 2 gün önce tanıştığı insana dostum diye seslenen insanlar tanıyorum. Bir zamanlar değeri olan kavramların, anlamlarını kaybetmeleri sinir bozucu. Aynı zamanda üzücü. Bunun sebebi de bir zaman sonra insanlara yüklediğimiz anlamların da kaybolacak olması. Görüyorum Facebook, Twitter, Last.fm gibi sosyal paylaşım sitelerinde.  Her şey gösteriş için. Telefon var, mail var. Onlar olmasa bile sitelerde özel/kişisel mesaj kısmı var. Önceleri özel diye tabir ettiğimiz konular buralardan halledilirdi, ya da yüz yüze konuşulurdu. Şimdi ise sırf ego tatmin etmek için, tabiri doğru olursa, ilgi çekmek için olgunluklarından eser bırakmıyor insanlar. biyolojik olarak yetişkin dediğim insanları görüyorum. İlköğretimdeki çocuklar gibi muhabbetlere, atışmalara girişiyorlar. Tiksiniyorum. İletişim kurmaya, bağını devam ettirmeye çalışırken hevesinin kırılması, çabalarının karşılığının alınamaması insanı insandan soğutuyor iyice. Çok zaman geçmedi üzerinden, insanları sevdiğimi düşünüyordum. Özellikle de tanıdıklarımı, arkadaşım dediklerimi. Zaman geçirdiğim insanları. Ama geçip giden zaman içinde yaşananlar, bir kaçı dışında geri kalanlara olan sevgim git gide azaldı. Üzülmüyorum da kendi adıma. Çünkü böyle de mutluyum. Bir yerden duymuştum: “Bir dostum, iki üç yakın arkadaşım, sevgilim ve ailem yanımda olsun bir ömrü rahatlıkla mutluluk içinde geçiririm”. Düşününce bu sözün doğru olduğuna inanıyorum.

Bir de şu muhabbetler var:

Benim şu sitede şu kadar arkadaşım var.

Dün gece bilmem kaç kişiyle şurada oturduk.

Gider bu böyle.

Ne mutlu sizlere.

İstediğim şekilde ifade edemedim, yazmak istediğim şeylerin hepsini de yazamadım. Ama her seferinde bir yerinden başlayıp sonunu getiremeden sayfayı kapatmaktan sıkıldım. Böyle de olsa yayınlıyorum.

Yorum bırakın

Filed under Kişisel

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s